آیت الله خامنه ای:

آیت الله خامنه ای:

سوال: نحوه دقيق سجده سهو در نماز چگونه است؟

پاسخ: بعد از سلام نماز فوراً نيت سجده سهو نماييد و پيشانی را بر چيزی که سجده بر آن صحيح است بگذاريد و مستحب است بگوييد: «بِسْمِ اللهِ و بالله، السلامُ عَليکَ ايّها النَّبی وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرکاتُه» و بعد بنشينيد و دوباره به سجده برويد و ذکر مذکور را بگوييد و بنشينيد و بعد از خواندن تشهد، سلام دهيد.

شوخ طبغی.....

شوخ طبغی.....

رسول خدا (ص)چون شمع روشنی بخش در جمع یارانش نشسته بود وبا بیانی شیوا ودلنشین برای آنان از بهشت سخن میگفت :مردی از اهل بهشت برای کشاورزی وزراعت از خدا اجازه می خواهد
خداوند می فرماید :"ایا انچه می خواهی نداری ؟”

مرد بهشتی می گوید “چرا ولی دوست دارم زراعت کنم “
خداوند هم می فرماید:” پس بذر بپاش “
مرد بهشتی بذر می پاشد و در کمتر از چشم بر هم زدنی دانه ها می رویند وبالا می ایند ودر حالی که به اندازه کوه ها بزرگ شده اند هنگام برداشت انها فرا می رسد
خداوند به ان مرد بهشتی می فرماید:"ای پسر ادم دست بردار که هیچ چیز تو را سیر نخواهد کرد (وارزوهای تو پایان نخواهد یافت)”

عرب بیابان نشینی که در کنار پیامبر نشسته بود با شنیدن این ماجرا گفت :"به خدا قسم ان مرد بهشتی یا از قبیله قریش (قبیله پیامبر)بوده یا از انصار مدینه که اهل زراعت اند والا ما بیابان نشین ها که اهل زراعت نیستیم”

سخن خنده دار وشوخی مرد بیابان نشین باعث خنده پیامبر ویارانش شد.

علما مرزبان هستند....

علما مرزبان هستند....

اگر ما به علما و دانشمندان، مرزبان بگوييم، كلمه‌ي قشنگي را گفته‌ايم. يعني دو تا مرز داريم. مرز خاكي، مرز فكري، آن هم مرز فكري است. يعني وقتي مردم مي‌روند كج فكر كنند، فوري… اگر هم يك عالمي مرز فكري مردم را حفظ نكند، توبيخ شده است. حديث داريم اگر كسي بدعتي را ببيند… يعني يك چيزي را دارند به دين وصل مي‌كنند كه جزء دين نيست. «فَعَلَى الْعَالِمِ أَنْ يُظْهِرَ عِلْمَه‏» (بحارالانوار/ج48/ص252)
بر عالم واجب است نعره بكشد. نه تلفني، «يُظْهِرَ عِلْمَه‏» بايد اظهار كند. به مردم بگويد: اين راه غلط است. اگر اظهار كرد، اظهار كرد. اگر اظهار نكرد، آنوقت چه توبيخ‌هاي تندي نثار آن عالم درحديث شده است.

درمان کبر

همان طور که می دانی کبر مانع وصول و سعادت انسان است و علت وجود کبر هم چیزی نیست جز حمق و سفاهت و بی خردی و غفلت.
حقیقت تواضع آن است که خود را فی الواقع بهتر و خوب تر و در نزد خدا مقرب تر نداند و همچنین نداند که به خودی خود مستحق برتری است بر دیگری.


معالجه این درد مانند معالجه عجب است. چون کبر متضمن معنی عجب نیز هست.

نسخه فکری: نسخه مخصوص این درد خواندن مطالبی است که کبر را نکوهش می کند و از مضرات آن شما را آگاه می سازد.
پس لازم است بر کسی که احدی را به نظر بد و عداوت نبیندبلکه کل را به چشم خوبی و نظر دوستی ملاحظه کند.

نسخه عملی: باید چه خود آگاه و چه ناخودآگاه باید برای خدا و مردم شکستگی و فروتنی کنی. و مدام از اخلاق متواضعین تقلید نمایی و به آن عمل کنی تا زمانی که تواضع در تو ملکه شود . اگر نفس از تو تمنا کرد که صـدر مجلس را اشـغالکن و تقدم بر هم قطارخود پیدا کن، تو برخلاف میل آن رفتار کن اگر
تـاءنف می کنـداز مجـالست با فقرا و مساکین، تو دماغ او را به خاك مالیـده با فقرا مجالست کن، هم غذا شو، همسفر شو، مزاح کن. ممکن است نفس از راه بحث با تو پیش آید و بگوید تو داراي مقامی می باید مقام خود خود را براي ترویج شـریعت حفظ
کنی، مزاح با زیر دستان تو را کم وزن می کند، پایین نشستن در مجالس از مقام تو
کاسـته میکند، آن وقت خوب نمی توان به وظیفه شرعی خود اقدام کنی، بدان تمام اینها دام های شیطان و مکاید نفس است.

📚منابع: چهل حدیث _ معراج سعاده

اصلاح ظاهر، محور تربيت

اصلاح ظاهر، محور تربيت

ابتدا از کجا شروع کنيم؟ از آداب ظاهري! ابتداي راه اينجاست. پدر و مادر! ميخواهيد بچه را تربيت کنيد؟ حالا که ميخواهيد به او روش بدهيد - در هر محيطي که در بحث تربيت هست - از اينجا بايد شروع کنيد، از ظاهر بايد شروع کنيد. بعد که روش گرفت، نبايد رهايش کني! خود تو هم همين گونه هستي که نبايد خودت را رها کني! محور اين است؛ اين مسأله براي اينکه شخص، الهي شود، محور است. محور اصلاً همين است، غير از اين نيست.
اينطور نيست که يک کسي باطن خوب داشته باشد، در عين حال ظاهر بدي داشته باشد.

#آقا_مجتبی_تهرانی

هیچ کس عبث آفریده نشده...

امام على (علیه السلام):
أيُّها النّاسُ، اتَّقوا اللّه‏َ ؛ فما خُلِقَ‏امرؤٌ عَبَثا فيَلهوَ، ولا تُرِكَ سُدىً فيَلغوَ !؛

اى مـردم ! از خـدا بترسيد ؛ زيرا هيچ كـسى عبث آفريده نشده‏است، تا به سرگرمى و غفلت گذراند و مهمل رها نشده است تا بيهودگى كند.

(نهج البلاغة، حكمت 370 - منتخب ميزان الحكمة، ص 504)

آیا به دنیا آمدن فردی در کشور مسلمان و فرد دیگری در کشور غیرمسلمان، جبر در انتخاب دین و آیین او نیست؟

✅شما جبر را با تقدیر مخلوط نموده ایید دقت نمایید :

سهم آدمی از مقدرات الهی اولاً این است که خداوند اراده و اختیار را برای آدمیان مقدر کرده است ؛یعنی خداوند در قضا و قدر عینی خود چنین مقدر کرده که انسان ها با اراده و اختیار خود عمل کنند و هیچ گونه جبری به آنها در نحوه عملکردشان وجود نداشته باشد. از این روی حکیم صدرالمتألهین تصریح کرده:

« آدمی در مختار بودنش مجبور است ؛یعنی برای او از سوی خداوند مقدر شده که با اراده و اختیار عمل کند. پس اختیار انسان اختیاری نیست بلکه انسان در مختار بودنش مجبور است و نمی‌تواند مختار و با اراده نباشد».(۱)

بنابراین اختیار داشتن انسان جزئی از مقدرات الهی است.
دوم: اختیار انسان از تقدیرات الهی این است که هرچه را خداوند در قضا و قدر عینی خود برای آدمی مقرر داشته است، انسان با اراده و اختیار و سایر شرایط و علل و عوامل آنها را انجام می دهد، و در انجام آن امور هیچ گونه جبری بر او نیست.(۲)
اگر تقدیر را سرنوشت بدانیم ، در مورد رابطه سرنوشت و اختیار می توان گفت :

در مورد سرنوشت، دو تفسیر وجود دارد:

تفسیر نخست مى گوید: سرنوشت هر کس از روز نخست، بدون اطلاع و حضور او، از طرف خداوند تعیین شده و بنابراین هر کس با سرنوشت معیّنى از مادر متولد مى شود که قابل دگرگونى نیست. هر انسانى نصیب و قسمتى دارد که ناچار باید به آن برسد. چه بخواهد و چه نخواهد، ‌و کوشش‌ها براى تغییر سرنوشت بیهوده است. بنابراین تفسیر،‌بدیهى است که انسان موجودى مجبور و بى اختیار است.

بررسى منابع اسلامى نشان مى دهد این تفسیر مورد تأیید اسلام نیست و قبول و پذیرش آن، تمام مفاهیم مسلّم اسلامى از قبیل:‌تکلیف، جهاد، سعى و کوشش و استقامت را به هم مى ریزد.

استاد مطهرى مى گوید: «اگر مقصود از سرنوشت و قضا و قدر الهی،‌انکار اسباب و مسببات و از آن جمله قوه و نیرو و اراده و اختیار بشر است، چنین قضا و قدر و سرنوشتى وجود ندارد و نمى تواند وجود داشته باشد».(۳)

اما در تفسیر دوم از سرنوشت، در عین حال که دست تقدیر الهی در زندگی انسان و قضا و قدر الهی را مردود نمی داند، نقش انسان را در تعیین سرنوشت زندگی او می‌پذیرد. در این تفسیر، نقش انسان نه تنها مغایر با سرنوشت نیست، بلکه جزئی از سرنوشت است .

در سرنوشت و تقدیر انسان چنین است که او سرنوشت خود را تعیین نماید. در واقع اختیارداشتن انسان جزئی از تقدیرات الهی است.

پی‌نوشت‌ها:
۱. ر،ک: اسفار اربعه، ج ۶، ص ۳۷۶، نشر دار الاحیاء التراث العربی، بیروت، بی‌تا.
۲. آموزش کلام اسلامی، ج ۱، ص ۳۲۸، نشر طه، قم ۱۳۷۸ش.
۳. مجموعة‌آثار، ج۱، ص ۳۸۴.

#حمایت از کالای ایرانی

#حمایت از کالای ایرانی
 
مسابقه وبلاگ نویسی حمایت از کالای ایرانی